Paragwaj jest krajem śródlądowym, zajmującym obszar 406,8 tyś. km2. Sąsiaduje on z Brazylią, Boliwią oraz Argentyną.
Rdzenną ludność Paragwaju stanowili Indianie-Guaraní. Pierwszymi Europejczykami, którzy postawili swoją nogę na paragwajskiej ziemi byli kolejno: A.Gracia (1524 r.); S.Cabot (1526 r.) oraz D.Martinez (1537 r.). Ten ostatni postanowił utworzyć pierwszą hiszpańską osadę w tym rejonie. W XVI wieku szybko zaczęły rozwijać się misje jezuickie, a plemiona indiańskie zostały schrystianizowane. Z czasem jezuici stworzyli coś na kształt państwa nazywanego Republiką Guaranów, w którym sprawowali pełnię władzy. Później obszar ten przeszedł pod panowanie hiszpańskie a następnie stało się ono częścią wicekrólestwa La Platy.
Paragwaj | Rzut oka na stolicę kraju - Asunción (by jrparaguaya )
Kolejne lata przyniosły niepokoje społeczne, które zaowocowały powstaniem narodowym, w wyniku którego kraj odzyskał niepodległość w roku 1813. Od tej pory kraj rządzony był silną ręką, a w roku 1864 wplątał się w działania wojenne pomiędzy Argentyną, Brazylią i Urugwajem, co spowodowało duże straty i zniszczenie kraju. Rok 1989 przyniósł zamach stanu, a od 1993 roku rozpoczęła się demokratyzacja życia społecznego.
Obszar Paragwaju to teren nizinny. Większość kraju zajmuje równina Chaco Boreal, którą od zachodu ogranicza pogórze Andów. We wschodniej części kraju zalega natomiast płyta bazaltowa, stanowiąca skraj Wyżyny Brazylijskiej. Charakterystyczną jej częścią są liczne ostańce denudacyjne, z których najwyższy ma 850 m n.p.m. Rejon Paragwaju należy do zlewiska Oceanu Atlantyckiego. Licznie występujące tu rzeki, tworzą meandry i rozlewiska.
Występują tutaj także błota solne oraz dwa stałe jeziora Ypoá oraz Ypacaraí. Wschodnią część kraju pokrywają wiecznie zielone lasy podzwrotnikowe, dla których charakterystyczne są ostrokrzewy paragwajskie oraz araukarie. Na obszarze Paragwaju występuje także sawanna oraz świetlisty las, będące stanowiskiem kebraczo (drzewa o dużej zawartości taniny). Obszar ten zamieszkuje także wiele rzadkich zwierząt: jaguarów, wiskaczy, jeleni pampasowych oraz pancerników.
Klimat Paragwaju jest podzwrotnikowy, bowiem obszar kraju rozciąga się po obu stronach zwrotnika Koziorożca. W północnej części dominuje klimat kontynentalny suchy; na północnym wschodzie występuje wilgotny; natomiast większa część Paragwaju leży w strefie klimatu przejściowego. Na terenie kraju występują dwie wyraźnie kontrastujące pory roku – sucha, trwająca od listopada do marca oraz deszczowa, rozpoczynająca się w kwietniu a kończąca w październiku.
Przez wiele lat w Paragwaju turystyka nie rozwijała się ze względu na niestabilną sytuację polityczną i społeczną. Obecnie kraj ten przyciąga coraz więcej turystów z całego świata. Przygodę z nim warto rozpocząć od odwiedzenia stolicy –Asuncion, gdzie bieda przeplata się z bogactwem, tworząc zadziwiającą mieszankę stylów i poziomów życia. Wartymi obejrzenia są: pałac prezydencki, rynek handlowy oraz ogrody botaniczne i Park Carlosa Antonio Lopeza. Punktem obowiązkowym pobytu w tym kraju są urokliwe wodospady Iguazú, będące jednym z cudów natury. Interesującą będzie także wyprawa szlakiem zabytków kolonialnych czy zwiedzanie ruin jezuickich redukcji w Yaguarón.
